Cenobites - No Paradise For The Damned

Het is alweer ruim 15 jaar geleden dat Cenobites, één van de weinige écht goede Nederlandse psychobillybands, bij elkaar kwam. Wat betreft platen uitbrengen hebben de mannen nooit echt last van haast gehad, maar de tijd is klaarblijkelijk rijp voor een nieuwe plaat. Als semi-passief liefhebber van het eerste uur, en wetende dat de band altijd kwaliteit uitpoept, ben ik sowieso benieuwd naar ieder stukje nieuw werk van deze gasten. Natuurlijk staan genregetrouw diepgang en tekstuele originaliteit op het tweede plan, maar het voorkomen van zeikerig recensenten geneuzel over teksten zal sowieso nooit de intentie zijn geweest van deze mannen, die als geen ander begrijpen dat rock-'n-roll draait om vermaak, zuipen, verleiding en plezier. Daarnaast zit deze plaat muzikaal ijzersterk in elkaar en horen al die clichés nou eenmaal bij het genre en dus ook bij de band. Met nummers als Final Warning en Lizard King, die trouwens niet zouden misstaan op het oudere werk, voelt het alsof de band wat meer richting punkrock leunt dan 'vroegah'. Dat gevoel wordt ook nog eens onderstreept door covers van GG Allin (Don't Talk To Me) en Venom (Black Metal), maar niets waar liefhebbers van eerder werk zenuwachtig van hoeven te worden..Persoonlijk juich ik meer punkrock in elke band en in welk genre dan ook alleen maar toe! Zeker zolang de band naast lekker lomp doorbeuken ook plaats blijft bieden aan midtempo stampers als Bloodstains. Owja... Sparky (Demented Are Go) doet ook nog mee op twee nummers.