Recensie

Body Shot - Ruins

21 juli 2009
Body Shot doet het allemaal zelf. Muziek maken, vervolgens opnemen en aan de man brengen, lekker D.I.Y. Hun album Ruins bevat tien nummers en duurt net iets meer dan twintig minuten. Laat je niet van de wijs brengen door hun eerste vier myspace vrienden, de toevoeging van Hatebreed en Terror zou wijzen op een snelle, zware hardcore maar dat speelt deze band niet. Ze zijn meer verwant met een andere myspace vrienden, Tech-9 en Discipline. Body Shot maakt namelijk streetpunk, waar inderdaad af en toe wat hardcore invloeden in terugkomen. Op Ruins staan twee soorten nummers, snelle en minder snelle. De eerste categorie bevat de betere nummers, de band komt beter uit de verf en zanger Maarten klinkt veel beter als hij zich aan moet passen aan een sneller ritme. Luister maar eens naar nummers als ‘Devils Advocate’ of ‘Through Bloodsuckers Eyes’, daar zit pit in. Het D.I.Y. gehalte is uiteraard terug te horen in de productie, maar Ruins klinkt nog best goed. Een beetje dof en net niet zwaar genoeg, maar de rauwheid straalt er vanaf. Met Ruins heeft Body Shot een aardig eerste album afgeleverd, waarop een paar nummers bovenuit steken. De rest ben je eigenlijk alweer vergeten als het album voorbij is. Daarvoor bevatten veel riffs te weinig verrassingen en komen de zanglijnen nogal clichématig over. Maar de potentie is er dus kwestie van in de gaten houden dus, of eens live checken.