Backfire in de Baroeg, Rotterdam

De allerbeste Nederlandse hardcore band is begonnen aan de tour om In Harms Way uitgebreid te promoten. Op zaterdag 1 maart stond de band samen met een aantal andere genregenoten in de Baroeg. Als ik binnenkom in de Rotterdamse zaal (of in de volksmond, het duistere metalhol) is Black Cloud Halo net aan hun eerste nummer begonnen en is het gezellig druk in de zaal. Al gelijk valt op dat er een grote groep vanuit het zuiden met Backfire is meegekomen, dat belooft wat. Black Cloud Halo maakt een vermoeide indruk en speelt een niet al te interessante set. Hoewel de nummers goed gespeeld worden (hoewel het van mij wel een stuk sneller mag, want die passages zijn bij deze band het best) gebeurd er ook niet meer dan dat. De band praat teveel tussen de nummers door, en maakt dan teveel grappen die alleen te begrijpen zijn als je een vriend of familielid van de band bent. Het publiek staat braaf te kijken maar reageert nauwelijks op de band. Jammer, maar misschien had deze band een slechte avond. Hierna volgt een band Right Direction die mijn aandacht moeiteloos weet vast te houden (net als Backfire een ervaren rot uit het zuiden). Met een gewijzigde line-up maar met een gigantische hoeveelheid energie beukt deze band zich door de setlist heen.En misschien zijn er her en der wat schoonheidsfoutjes te bespeuren maar door het feest dat de band er van maakt is dat helemaal niet erg. De bandleden gaan los, het publiek verdringt zich rond de microfoon of slaat de persoon naast zich voor zijn kanis en de nummers worden alsmaar sneller. De band sluit af met het zeer toepasselijke "There ain't nobody leavin'...." en laat mij zeer onder de indruk achter. Na een zeer snelle ombouwperiode klinkt het bekende Johnny Cash introtje waar het echte geweld losbarst. Backfire is duidelijk de band waarvoor iedereen is gekomen vanavond en de band en het publiek laten dat flink merken. Of het nu de nieuwe nummers (zoals Pushing My Failures Away, Screaming for Silence, Sams Song) of het oudere werk (klassieker Still Dedicated bijvoorbeeld, die uiteraard op volle borst wordt meegeschreeuwd) zijn, in de Baroeg zien we een uiterst strakke en energieke band aan het werk. Zanger Pat weet het publiek flink op te fokken (soms een beetje te) en krijgt bijna iedereen mee in het feestgedruis. Nog meer dan bij de vorige band staat er een grote massa voorheen actief mee te doen, en het goed te zien dat de leden van Backfire hier erg blij mee zijn. Van mij had de show nog wel wat langer mogen doorgaan (een kleine drie kwartier volgens mij) maar Backfire heeft voor het zoveelste jaar achtereen bewezen live net zo hard kont te schoppen als op de cd. Vanavond met Knuckledust in de 013, als je snel bent kan je er nog bij zijn!