Recensie

Jesus Cristus, Jordi Cruijf en Richie Cavalera hebben een di...

26 oktober 2009
Jesus Cristus, Jordi Cruijf en Richie Cavalera hebben een ding gemeen: ze zijn allemaal in hun vaders voetsporen getreden. Richie is namelijk de zoon van Max 'er zit een dooie rat in m'n haar' Cavalera die we kennen van legendarische metalacts als Nailbomb en Sepultura. Met een soortgelijke sound als waar zijn vader groot mee is geworden probeert nu Richie zijn eigen potje te breken. Hoe frustrerend het ook moge zijn voor het jochie moet ik helaas bekennen dat de mix van death en thrash niet lomp en speciaal genoeg is om mee te kunnen zonder de naam Cavalera nog een keertje extra te noemen. Nouja, hij mag er blij om zijn want iedere keer dat een recensent zijn achternaam noemt rollen er weer 100 units over de toonbank. Omdat ik zo'n aardige kerel ben zal ik dan ook even de band sponseren door CAVALERA, CAVALERA, CAVALERA nogmaals te noemen. KASSA!! Maar eerlijk is eerlijk mensen... Deze deuntjes zijn verre van indrukwekkend. Met name ook het stemgeluid van Richie, als back-up bij zijn papa's bandje nog een leuke afwisseling, klinkt monotoon en niet erg aangenaam. Een goede band, want skills hebben ze zeker wel, met een gemiddelde zanger maken eind 2009 een krap boven gemiddeld album. Normaal kraait daar geen haan naar, maar dit keer zullen er naar alle waarschijnlijkheid wel flink wat units worden weggedrukt gezien er een CAVALERA, CAVALERA, CAVALERA in de band zit.