• Normal.dotm 0 0 1 230 1311 a 10 2 1610 12.1 0 false 21 ...
•
Normal.dotm
0
0
1
230
1311
a
10
2
1610
12.1
0
false
21
18 pt
18 pt
0
0
false
false
false
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:Standaardtabel;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-parent:"";
mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
mso-para-margin-top:0cm;
mso-para-margin-right:0cm;
mso-para-margin-bottom:10.0pt;
mso-para-margin-left:0cm;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:12.0pt;
font-family:"Times New Roman";
mso-ascii-font-family:Cambria;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-fareast-font-family:"Times New Roman";
mso-fareast-theme-font:minor-fareast;
mso-hansi-font-family:Cambria;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;}
Wat iedere band tegenwoordig roept is dat ze ‘een eigen gezicht’ hebben. Zo is Parachutes ook een band die claimt een eigen geluid te hebben in het eenheidsworst genre dat screamo heet. Natuurlijk kunnen ze dit niet waar maken en klinken ze (kort door de bocht) hetzelfde als alle andere bands in dit genre, met hetzelfde gitaargeluid en dezelfde afwisseling tussen harde en softe stukken. Nu is dus de vraag of ze met een niet erg origineel geluid het screamo wereldje kunnen veroveren.
Het antwoord hierop zal blijken. Parachutes is in Duitsland namelijk al een gevestigde naam en ze zijn er behoorlijk populair. Buiten Duitsland hebben ze echter nog geen poot aan de grond gekregen en ik ben bang dat het met deze cd ook niet lukt.
Waar ze in verschillen met andere bands is dat deze jongens het gewoon zonder make-up en dameskleding doen. Een ander pluspunt is dat de heren van Parachutes een erg strakke productie hebben neergezet. Door deze gelikte sound klinken de eerste nummers van de plaat heel vol. Die eerste nummers zijn ook de ruigste van de plaat en de emo post/rock invloeden zijn hier maar in geringe mate aanwezig. In de loop van de plaat krijgt het rustige gitaargeluid en cleane vocals de overhand en dat is jammer. Deze cleane stukken hebben trouwens erg veel weg van Lost Prophets.
Conclusie: De cd bevat een paar bovengemiddelde nummers, maar voor de rest blijft het een 13 in een dozijn band. Wat ik ze wel moet meegeven is dat ik toch moest lachen om de tracknamen: ‘How are you feeling, Jimmy? Like a mean moterfucker, Sir!’ en ‘Get bitches or die tryin’