Wat gebeurd er met cd's die eigenlijk maar zo-zo zijn? Niet ...

Wat gebeurd er met cd's die eigenlijk maar zo-zo zijn? Niet goed, maar ook niet bijzonder slecht? Inderdaad, die blijven weken op je bureau liggen en lijken altijd in de langste rij te staan omdat er altijd wel een leuker, eigen gekocht, cd'tje de voorrang krijgt. Ik heb mezelf toch maar even bij elkaar weten te rapen om goed te gaan zitten voor 'The Bad In Me' van het Amerikaanse rockabilly orkest Rumble Club. Want 'The Bad In Me' is typisch zo'n plaat wat geen potten zal breken maar om de plaat als slecht te bestempelen doe je Rumble Club ook tekort. Feit is gewoon dat het 't allemaal net niet is. De band maakt typische Amerikaanse rockabilly, met diepe country-achtige stem en gierende gitaarsolo's, maar op plaat weet de band niet te overtuigen, klinken de nummers naar veel van hetzelfde en word op den duur zelfs een beetje saai. Goede rockabilly kan ik nog altijd waarderen, maar van die grijze massa word ik een beetje moe en stiekem hoopte ik dan ook dat Wolverine Records met Rumble Club een kraker in huis had gehaald, maar helaas. Echter is het, zoals ik al aangaf, ook niet huilen met de pet op. Maar ik denk dat ik Rumble Club veel beter kan waarderen op een klein festival, in de zon met een biertje in de hand dan in een woonkamer, met vies grauw weer buiten en een Diet Coke naast mijn laptop. WOLVERINE RECORDS