Van NME tot de Humo, ik las niks anders dan lovende recensie...

Van NME tot de Humo, ik las niks anders dan lovende recensies over ‘How Did It Get To This’ van het Engelse tweetal We Rock Like Girls Dont. Nadat de cd voor het eerst zijn ronde had gedaan vroeg ik me af of ik nou zo’n slechte smaak had (inkoppertje) en de genialiteit van deze twee dames niet in zag of waren al die andere reviewers op hun achterhoofd gevallen? Omdat ik mezelf niet al te kort wil doen hou ik het maar op het laatste, want zelden heb ik zo’n bak herrie gehoord. Ik herinner me nog in de begindagen dat ik een Engelse prutsplaat compleet aan diggelen had geslagen en hoewel We Rock Like Girls Don’t die irritatiegrens net niet weet te bereiken doen ze wel aardig hun best. Ongetwijfeld zal dit vrouwelijke duo dit als een groot compliment zien, de muziek is rauw, luid en over de top garage waarbij dit soort reacties opgeroepen worden. You either love it or hate it en hoewel er een handvol van dit soort bands zijn die ik wel kan waarderen heb ik hier toevallig een pesthekel aan. Ben je een ‘rock ‘n’ roll freak’ die van over de top garagerock houdt met veel distortion en feedback kan je dit ongetwijfeld waarderen. Ik geef deze plaat een enkele reis uit het raam met 40 punten zakgeld, ajuus! DISTORT