Collega Niels was precies twee jaar geleden, ondanks een sco...

Collega Niels was precies twee jaar geleden, ondanks een score van 63 punten, niet al te positief over Vanna's debuutalbum 'Cursed'. Echter viel het tweede album, 'A New Hope', van dit Amerikaanse vijftal op mijn deurmat en na enkele luisterbeurten is al gauw duidelijk dat smaken gelukkig nog altijd erg kunnen verschillen. Op één of andere manier loop ik namelijk weg met dit soort bands en Epitaph weet mij hiermee op mijn wenken te bedienen. Vanna kan namelijk prima aan het rijtje van Story Of The Year, Converge, I Am Ghost, Escape The Fate, Bring Me The Horizon etc... gevoegd worden. Brutale metalcore met een grommende Chris Preece op zang worden afgewisseld met emorock elementen waarbij gitarist Evan Pharmakis de vocalen voor zijn rekening neemt zorgen er voor, ondanks het feit dat dit al duizend en één keer eerder is gedaan, dat er voldoende spanning en afwisseling is tussen de twaalf nummers die 'A New Hope' telt waardoor de aandacht er goed bij blijft waarbij de melodieuze stukken mij zelfs bij vlagen aan A New Found Glory doen denken. Het moge dus, mede dankzij alle verwijzingen naar andere bands, duidelijk zijn dat Vanna een band is voor de huidige Epitaph luisteraar en niet voor fans van het label die denken dat door het befaamde 'E' logo op de achterzijde van elke release deze ook klinkt als een 'Punk In Drublic', 'About Time' of 'Smash'. Voer voor de 'screamo' fan, ben je dat niet dan is het onnodig om hier je vingers aan te branden. EPITAPH RECORDS