Het kwartet van American Werewolves timmert inmiddels alweer...

Het kwartet van American Werewolves timmert inmiddels alweer ruim tien jaar aan de weg, maar zijn de laatste vijf jaar het meest actief geweest met releases als ‘We Won’t Stay Dead’ (2004) en ‘1968’ (2005). Aan deze lijst mag nu ook hun jongste welp ‘The Lonely Ones’ toegevoegd worden. Ik had de naam op diverse horrorpunk fora al voorbij zien komen maar mij er nooit verder in verdiept. Stiekem was ik dan ook erg benieuwd toen deze cd alsnog op mijn deurmat belande. Echter toen de laatste seconden van opener ‘For The Cursed’ weg faden was al direct duidelijk dat de American Werewolves niet je typische, Misfits kopieerende, horrorpunk band is. Het geluid van deze wolfpack is doordrenkt met rock ‘n’ roll en (heel veel) Amerikaanse streetpunk invloeden, die met name door de gangvocals en de stem van zanger Trevor naar voren komen. De beste man mag er dan wel uitzien als een vol getatoeëerde Elvis Presley, zijn stem is een heel stuk rauwer en zou niet misstaan op een willekeurige GMM of TKO Records release van eind jaren ’90 begin 2000. En dan moet ik het beste nieuws nog vertellen, op een groot aantal nummers maakt American Werewolves gebruik van een orgel, mensen die mijn recensies van Dim’s Rebellion en I Walk The Line hebben gelezen weten dat ik hier een groot fan van ben, in dat opzicht kan deze band dan ook weinig fout doen in mijn ogen (en oren). Persoonlijk vind ik ‘The Lonely Ones’ dan ook vrij origineel klinken. De band weet diverse subgenres te vermengen waarmee een geluid word gecreëerd dat net zo stoer en ruig klinkt als dat deze mannen er uit zien. Duidelijk een band om eens goed in de gaten te gaan houden, horrorpunk met spierballen! ROBOT MONSTER