Recensie

• • • /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-sty...

17 januari 2009
• • • /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:Standaardtabel; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin;} Deze keer review ik even geen cd maar een heuse dvd. Het betreft de documentaire “the Pied Piper of Hutzovina” over Gogol Bordello frontman Eugene Hutz. Pavla Fleischer, de documentairemaakster, raakte tot over haar oren verliefd op Eugene en besloot toen aan hem te vragen om mee te werken aan een documentaire over hem. Uiteraard was het tevens haar doel om dichter tot Eugene te komen. Eugene besloot Pavla zijn medewerking te geven. Op deze manier is dit verhaal over Eugene tot stand gekomen. “The pied piper” is al een aantal maanden uit in een aantal landen. Vanaf nu is de film ook in Nederland verkrijgbaar. Budapest, bij een concert van zigeuner-held Boban Markovic, is de plaats waar de film zijn start maakt en waar Pavla met Eugene afgesproken heeft. Hier ontmoeten ze elkaar, genieten van de show en wandelen na afloop nog langs de prachtige Donau. Duidelijk wordt dan dat de documentaire zich niet enkel in Hongarije zal afspelen. Even later bevinden Pavla en Eugene zich dan ook al in de trein naar de Karpaten. De Karpaten zijn een gebergte in Ukraine waar zich vele zigeunernederzettingen bevinden. Eugene bezocht deze regio in zijn jeugd veelvuldig in de zomervakanties. Ook bracht hij een periode in deze regio door nadat de Tsjernobyl-ramp plaats vond. Zelf woonde Eugene namelijk in Kiev; de hoofdstad van Ukraine. Zonder Eugene zou Pavla waarschijnlijk nooit toegang gehad hebben tot deze nederzettingen. De inwoners zijn namelijk nogal sceptisch tegenover buitenstaanders. Eenmaal binnen worden echter wel unieke beelden vastgelegd. Aangezien Eugene praktisch getrouwd is en zijn leven deelt met zijn gitaar, verzamelt zich al snel de hele bevolking zich rond Eugene. Het enthousiasme van de inwoners voor muziek is bijzonder groot. Eigen instrumenten worden tevoorschijn getoverd. Iedereen, van klein kind tot de oma van de familie, doet mee met muziek maken, zingen en dansen. Persoonlijk vind ik het prachtig om te zien wat het medium muziek betekent voor mensen. We spreken hier over mensen die eigenlijk helemaal niks hebben behalve elkaar. Het lijkt dan ook alsof mensen intenser genieten van de muziek, de vrolijkheid en elkaars gezelschap dan dat wij gewend zijn. Ook maakt Pavla kennis met Zita. Zita is een meisje uit de Karpaten van een jaar of 5. Een goed gesprek met haar is wegens de taalbarrière onmogelijk en gaat niet verder dan het vertellen van elkaars namen. Hierna vertelt Zita nog het één en ander, alleen dit is onverstaanbaar voor Pavla. Ook voor ons als kijker blijft dit onverstaanbaar. Toch bespeelde Zita de camera op zo’n manier dat ze in je hoofd blijft spoken. Misschien is de “scene” met haar wel het mooiste stukje film uit deze documentaire. Navraag bij Pavla leert dat zij tot de dag van vandaag niet zeker weet wat Zita haar vertelde. Eugene is er echter van overtuigd dat Zita duidelijk probeerde te maken dat Pavla niet weg moest gaan en dat ze haar waardeerde. Uiteindelijk worden de Karpaten toch achtergelaten en wordt koers gezet naar Rusland. Pavla is hier enigszins ontstemd over. In Kiev woont namelijk de familie van Eugene en die had ze graag ontmoet en gefilmd. Mede omdat Eugene toch inspiratie uit zijn familie haalt en zijn jeugd, zoals bij ieder ander, zijn persoonlijkheid heeft gevormd. Maar goed, Kiev wordt niet aangedaan en het duo belandt in Rusland bij een muziekbaas. In zijn kantoor worden ideeën besproken en Eugene laat onder andere zijn eigen muziek, welke hij met Gogol en J.U.F. maakte horen. De bobo raakt echter niet overtuigd en vindt de moderne twist aan authentieke zigeunermuziek eigenlijk maar belachelijk. Een interessante, maar niet al te vruchtbare, ontmoeting. Deze ontmoeting blijkt direct daarna niet de hoofdreden te zijn van het bezoek aan Rusland. Waar Eugene voor sommige misschien al een groot idool is heeft hij zelf ook helden. Even later staat namelijk een ontmoeting gepland met Sasha Kolpalov. Naar Eugene zijn mening één van de grootste muzikanten ooit. Eugene zelf is nogal een aanwezig persoon, maar wanneer hij Sasha ontmoet is Eugene ineens een best rustige jongen. Hij is duidelijk onder de indruk van Sasha. Waar gaat deze ontmoeting over? Hoe kan het ook anders, over niks anders dan muziek. Grootmeester Sasha geeft Eugene een les muziek maken en Eugene geniet eigenlijk alleen maar. Als Eugene even later met Pavla weer buiten op straat staat is zijn energie weer helemaal terug en danst hij al gitaarspelend over de Russische straten. Volgens Pavla heeft Eugene dit de ganse nacht volgehouden. Kort hierna krijgt Pavla dan toch waar ze op hoopte. We gaan namelijk terug naar Ukraine. In Ukraine wordt nu wel Kiev bezocht. Voor elke Gogol Bordello-fan is het stuk documentaire wat zich hier afspeelt wel echt een must-see. Eugene laat zien waar hij opgroeide, waar hij vroeger buiten op straat zijn tijd doorbracht met vrienden en uiteindelijk belanden we bij zijn familie. Ik vond het bijzonder boeiend om te zien in welke lift de kleine Eugene leerde om te gaan met een gitaar. Ook het weerzien met vrienden op Eugene zijn oude hangplek is een erg mooi stukje film. Hierbij ontbreekt de gitaar en de alcohol natuurlijk niet. Waar Pavla het meest van onder de indruk raakt is het familiebezoek. Een klein flatje in Kiev is waar de familie van Eugene zich blijkt te bevinden. Hier zal ik niet al te veel over verklappen, maar het is absoluut een soort van essentieel dat de oma van Eugene aanwezig is. Al snel blijkt hoeveel zij nog steeds voor Eugene betekent en dit is absoluut wederzijds. Zonder de aanwezigheid van oma was het familiebezoek veel minder speciaal geweest. Aan alles komt een einde, zo ook aan de reis van Pavla en Eugene. De locatie van dit einde is London. In London zien we Eugene zoals we hem kennen. Bezweet, overactief, met de rest van Gogol Bordello onstage! Pavla lijkt hier te beseffen dat haar obsessieve liefde voor Eugene zich nooit zal ontwikkelen tot een relatie en dat Eugene nu is waar hij thuis hoort. Op het podium en voor de mensen. Al met al heb ik persoonlijk erg genoten van de documentaire. Voor fans van Gogol Bordello, zigeunermuziek en -cultuur en muziek op zich is dit een erg mooie documentaire. Mocht je helemaal niks hebben met Gogol Bordello en word je al misselijk bij het horen van een viool of accordeon heb ik een advies voor je. Laat deze docu voor wat het is, je gaat hem namelijk haten. Voor iedereen tussen deze twee uitersten is de documentaire best het bekijken waard. Mocht je na het zien van de documentaire nog niet genoeg hebben van Eugene in beeld dan is er nog meer. Eugene speelde samen Elijah Wood in het geniale “Everything is Illuminated”. Later dit jaar zal Madonna’s “Filth and Wisdom” uikomen. Hierin zal Eugene en de rest van de band weer terug te zien zijn. Ook zijn er begin 2009 op sommige plaatsen op deze aarde screenings van “Gogol Bordello Non-Stop”. Dit zal een documentaire worden over het nogal drukke tour-leven van de band. Als zelfs dit alles niet genoeg is zal het je goed doen om te horen dat Eugene nog meer acteerplannen en zelfs het plan zelf een film te maken.