Veel labels en promotors hebben de afgelopen maanden de weg ...

Veel labels en promotors hebben de afgelopen maanden de weg naar de Punx.nl postbus goed weten te vinden waardoor eigen aankopen niet altijd de prioriteit tot het schrijven van een recensie daarvan hadden. Zo komt het ook dat de split cd ’Bloodlines Flow Eternal’ van de Japanse bands BALZAC en Raiya nu pas de nodige aandacht krijgt terwijl het album al sinds begin september verkrijgbaar is. Echter is ‘Bloodlines Flow Eternal’ een product alleen voor de Japanse markt en ondanks dat BALZAC één van mijn favoriete bands is moest een recensie toch even op zich laten wachten. Desondanks verscheen er in juli al een recensie van mijn hand waarin de demo versie van deze plaat werd besproken. Het verschil met de uiteindelijke split cd is dat deze versie vier extra nummers bevat, beide bands zijn nu vertegenwoordig met drie nummers, en uiteraard zijn de oorspronkelijke demo versies van beide bands die een nummer van elkander coveren tot in de puntjes verfijnd. Ook op deze versie trappen de horrorpunks van BALZAC af en opnieuw word dit gedaan met de Raiya cover ‘Unfeeling Blood’. Ik schreef het al eerder, maar de sound van BALZAC leent zich prima om een Oi! nummer onder handen te nemen waarbij de band er een eigen draai aan kan geven zonder al te ver van het origineel af te wijken. Ook deze uiteindelijke versie is fantastisch en de achtergrondvocalen / woohoo’s op het einde die origineel van het nummer ‘Human Blood’ (Raiya’s cover op deze cd) zijn een subliem detail. Het is dan ook jammer dat voor het tweede nummer ‘Dakedo, Sonna Hibi-No Naka-De Boku-Ha’ is gekozen. Deze track stond al op de laatste langspeler ‘Hatred: Destruction = Construction’ en ook op die cd was dit één van mijn minst favoriete nummers. Teveel noisecore en de melodieuze stukken die het nummer kent zijn voor mij niet genoeg. Extra genieten is het dan ook met de laatste BALZAC song ‘I Must Do It Anyway’. Origineel is dit nummer een outtake dat opgenomen is tijdens de opnamen voor de split met Sobut, uiteindelijk heeft dit nummer die split niet bereikt en verscheen het als een bonus nummer op de digitaal geremasterde versie van het album ‘13 Stairway: Children Of The Night’. Laat je niet misleiden, want ondanks dat is het een fenomenaal up-tempo nummer met bijzonder veel melodie. Wat minder melodieus is de Oi! band Raiya die net als zoveel skinhead bands uit Japan wat meer recht-toe recht-aan klinkt. Toch waagt de band zich aan het, van origine, zeer melodieuze ‘Human Blood’ van BALZAC. En ook voor Raiya’s versie geldt eigenlijk hetzelfde, ze weten een eigen draai aan het geheel te geven en als BALZAC purist kan ik je zeggen dat ze het origineel in zijn waarde hebben gelaten. De overige eigen nummers, ‘Sekiwan No Shounen’ en ‘Hangyaku To Narite’, zijn twee typische Japanse Oi! tracks die een ‘punky’ sound en daardoor niet zo zwaar op de maag liggen zoals bands als Strong Style of Tettsui maar meer richting Eastern Youth of het legendarische Cobra gaan. Ik waardeer alle bands evenveel en ook Raiya (en dan met name ‘Human Blood’ en ‘Hangyaku To Narite’) gaat er in als zoete koek. Na de Misfits, Sobut, Bela B., Rodrigo Gonzalez, Zodiac en Cocobat mag nu ook Raiya toegevoegd worden aan het rijtje waarmee BALZAC een geslaagde split mee heeft uitgebracht. Ondanks dat laatstgenoemde één van mijn favoriete bands is doen beide bands op deze cd niet voor elkaar onder en is ‘Bloodlines Flow Eternal’ een must-have voor de liefhebber van horrorpunk en Japanse Oi! muziek. (Geen cijfer, mini-cd) DIWPHALANX RECORDS