Ik ben altijd lyrisch geweest over Zweedse Oi! en streetpunk...

Ik ben altijd lyrisch geweest over Zweedse Oi! en streetpunk bands, maar tot mijn eigen verbazing had ik geen originele release van Perkele in huis. Tuurlijk, er stonden wat gedownloaden albums op mijn harde schijf (foei!) en uiteraard heb ik de band wel eens live gezien (tijdens een afscheidshow van The Pride in België enkele jaren terug waarbij de grimmige sfeer de overhand had), maar een cd had ik nog niet in mijn bezit. Gelukkig is daar verandering in gekomen toen de nieuwe mini-cd ‘Längtan’ op mijn bureau terecht kwam. Eigenlijk kan je nog amper spreken van een mini-album, want ondanks dat ‘Längtan’ slechts zeven nummers telt heeft het wel een speelduur van ruim 26 minuten. Ik meen dat de officiële speellengte van een mini-cd tussen de 20 - 22 minuten mag zijn, stiekem mogen we dus spreken over een gloednieuw Perkele album en wat voor één! Ik meende altijd dat dit Zweedse drietal me niet volledig kon overtuigen om er ook daadwerkelijk een cd of lp van te kopen maar met ‘Längtan’ word weldegelijk het tegendeel bewezen en maakt mij direct fan! Perkele lijkt zijn sound tot in de puntjes verfijnt te hebben, klinken zeer overtuigend, melodieus en zingen deze complete release in hun eigen taal, iets waar ik sinds jaar en dag voorstander van ben bij ‘skinhead bands’. Dat de eigen taal van zanger / gitarist Ronnie al geruime tijd Zweeds is mogen duidelijk zijn, echter liggen zijn wortels in Finland en deze achtergrond word op ‘Längtan’ niet onder stoelen of banken geschoven waardoor drie van de zeven nummers in het Fins zijn ingezongen (en de overige vier uiteraard in het Zweeds). Gezien ik geen Scandinavische talenknobbel bezit klinkt het voor een leek als mij allemaal hetzelfde, maar omdat Perkele voor het eerste Finse nummers heeft opgenomen is dit toch vrij uniek. Je merkt ook direct dat deze nummers, ‘Irwin’ en ‘Muistot’, een stuk persoonlijker zijn dan de Zweedse nummers en gaan over herinneringen van opgroeien in Finland. Daarnaast zijn twee van de zeven nummers, één van de Finse artist Irwin Gooman en de ander van de Zweedse progressieve rockgroep Nationalteatern. Voor buitenstaanders misschien twee ongebruikelijke keuzes, maar Perkele onderbouwd deze persoonlijke keuzes en op covers van Cock SParrer en Sham ‘69 zit ik sowieso niet meer te wachten, dus wat dat betreft vind ik dat de mannen hier prima beslissingen in hebben gemaakt. Na Discharger verrast het Duitse Bandworm Records mij opnieuw met een bijzonder goede release. Perkele weet wat de fans van het genre willen horen en die fans worden met ‘Längtan’ op hun wenken bedient. De blazers (trompet, trombone en saxofoon) die terug te horen zijn op enkele nummers maken het old school geluid alleen maar af en storen geen moment. Uitstekende release! Bandworm Records