I Set My Friends On Fire (vanaf nu ISMFOF) is één van de nie...

I Set My Friends On Fire (vanaf nu ISMFOF) is één van de nieuwste signings op prestigieuze label Epitaph Records. In eerste instantie wou ik 'punkrock label...' schrijven, maar iedereen weet inmiddels wel dat het label verder kijkt dan zijn neus lang is en je er vandaag de dag van alles op terug kan vinden. ISMFOF valt dan ook zeker niet onder de noemer 'punkrock', maar waar ze wel onder vallen blijft voor mij nog altijd een vraag. ISMFOF bestaat uit de uit Miami afkomstige tieners Nabil en Matt, waarbij Nabil alle muziek voor zijn rekening neemt en Matt de vocalen. Samen mengen ze diverse muzieksoorten die normaliter kaarsrecht tegenover elkaar staan tot één geheel, zo word grindcore, melodieuze emo en screamo gemixed met pop, elektronica en hip-hop. Trefwoord voor het album 'You Can't Spell Slaughter Without Laughter' is dan ook 'chaos' waarbij we zo'n 35 minuten getrakteerd worden op elf songs (de intro niet meegerekend) die op het eerste gehoor voornamelijk klinken als een flinke bak herrie. Het duurt dan ook een aantal luisterbeurten eer het kwartje valt maar liefhebbers van genres zoals grindcore, pop of elektronica die ISMFOF als muzikale invloeden gebruikt zie ik niet zo snel naar deze band luisteren. De fans van het screamo genre lijken wat dat betreft als winnaar uit de bus te komen om een nieuw album aan hun cd collectie toe te voegen. Zelf ben ik dan ook maar deels gecharmeerd door de sound van ISMFOF, toegegeven, er staan wat aardige tracks (of delen van nummers) op ‘You Can’t Spell Slaugter Without Laughter’ en dan met name de nummers waar de band wat melodieuzer uit de hoek komt, maar over het algemeen is het zelfs voor mij iets te experimenteel. EPITAPH RECORDS