Er zijn veel dingen die hier in Nederland raar gevonden word...

Er zijn veel dingen die hier in Nederland raar gevonden worden en waarbij je wordt nagekeken terwijl ze er in andere landen niet eens van opkijken. Japan is zo'n land, mensen verkleden zich als hun favoriete game of anime character, lachen om de meest bizarre humor die op tv uitgezonden word en qua films heb ik de meest zieke shit voorbij zien komen. Wat dat betreft weten ze ook wel van wanten wat betreft hun muziek waarbij de ene band nog vreemder weet te klinken dan de ander, Polysics is zo'n band. Een onbekende zijn ze echter niet. Buiten Japan zijn ze al jaren bekend bij onze Amerikaanse en Engelse vrienden en werden jarenlang uitgebracht door het befaamde Asian Man Records. Inmiddels is de band in Amerika opgepikt door Myspace Records, Myspace oprichter Tom schijnt een enorme fan te zijn van de Polysics waardoor ze nu labelmaatjes zijn van onder andere Pennywise. Echter is Europa andere koek, maar gelukkig heeft Okami Records (een sub-label van het J-rock label Gan-Shin) de band opgepikt en brengt meteen Polysics' meest recente album 'We Ate The Machine' uit. Dat frontman Hiroyuki Hayashi een enorme fan van Devo is heeft hij nooit onder stoelen of banken geschoven (sterker nog Devo is de enige die in de bedanklijst staat van deze cd) en dit uit zich in elk opzicht. Van de zang, de muziek tot de podiumpresentatie aan toe. De band mixed rock, punk, new wave, pop, elektro en noise tot één geheel en zingt in het Engels, Japans en hun eigen 'maan-taal' (hoewel ik tussen de laatste twee soms weinig verschil hoor). Door al deze verschillende muziekstijlen lijkt de band heel chaotisch en toegegeven, op het eerste gehoor kon ik ook in de meeste gevallen geen andere conclusie dan deze trekken. Maar hoe vaker je het album beluisterd hoe meer structuur je in de songs gaat ontdekken en blijkt zelfs de meest noisey track enorm melodieus te zijn. Polysics flikt dit kunstje natuurlijk al jaren, maar desondanks blijft de band me wat dat betreft constant verbazen. Vooral nummers als 'Rocket', 'Kagayake', 'Irotokage', 'Mind Your Head' en 'Digital Coffee' waarbij de stem van Hayashi word afgewisseld door de mierzoete vocalen van zijn twee vrouwelijke bandgenotes Kayo en Fumi gaan er bij mij in als zoete koek. Ik ben dan ook blij dat Okami Records na Asian Kung-Fu Generation en Guitar Wolf de Polysics als derde band van het Japanse Ki/oon Records heeft gekozen om hier in Europa aan de man te brengen. De band geniet van een immense populariteit in eigen land en ook buiten de eigen landsgrenzen hebben Hayashi en co. niks te klagen, nu is het vaste land van Europa aan de beurt! Als ze de muziek niet te raar vinden that is... OKAMI RECORDS