Een jaar of vier geleden ontving ik een promo van de akoesti...

Een jaar of vier geleden ontving ik een promo van de akoestische split cd tussen Joey Cape (Lag Wagon) en Tony Sly (No Use For A Name) waarop beide artiesten vijf van hun band’s songs in een akoestische versie brachten en elk één nieuw nummer hadden opgenomen. Ik was fan, maar ging er van uit dat het slechts een éénmalige uitspatting zou zijn. Niks is minder waar en tot mijn grote verbazing verscheen Joey Cape’s eerste volledige cd op de redactie. Ik was hier totaal niet van op de hoogte en ‘Bridge’ kwam dan ook als een kleine verrassing. Verrassend is ook het feit dat de heer Cape zijn volledige debuut niet via thuisbasis Fat Wreck Chords uitbrengt maar hiervoor heil zoekt bij zijn Zweedse vrienden van Bad Taste Records, een label dat voornamelijk in de jaren ‘90 furore maakte in de skatepunk en hardcore scene met bands als Satanic Surfers, Intensity en Misconduct maar het nu voornamelijk moet hebben van acts als Danko Jones en Looptroop Rockers. Maar dit mag de pret natuurlijk niet drukken. Ik hou van akoestische cd’s en vind ‘Bridge’ dan ook een erg goede plaat geworden. Joey Cape heeft natuurlijk met Lag Wagon (en al zijn andere acts for that matter...) al een bijzonder karakteristiek stemgeluid laten horen en dit buit hij goed uit in zijn solo project. ‘Bridge’ is wat dat betreft een warme, persoonlijke en open plaat geworden met nummers die misschien niet hadden misstaan op een Lag Wagon album maar door de kalme, sfeervolle en romantische sound intenser klinken als in een punkrock versie. Solo is ook echt solo en Joey Cape heeft ‘Bridge’ dan ook helemaal zelf geschreven, ingespeeld en geproduceerd en is daarin bijzonder goed geslaagd. Ook al is het geen ‘Nebreska’, ‘Bridge’ is een erg fijne luisterplaat geworden en wat mij betreft mogen meer (punk)rock zangers zich hier aan wagen. BAD TASTE RECORDS