Hell yeah, de nieuwe Pisschrïst! Hebben die een nieuwe plaat...

Hell yeah, de nieuwe Pisschrïst! Hebben die een nieuwe plaat uit dan? Blijkbaar! Op internet wordt er nog met geen woord gerept over de nieuwe plaat (wel waren er al twee nieuwe nummers op hun myspace te beluisteren) en daarom was ik dan ook blij verrast toen ik deze nieuwe schijf op de merchtafel zag liggen toen de band onlangs in de OCCII speelde. Momenteel tourt de band uit Australië namelijk door Europa en gelukkig is Yellow Dog Records er in geslaagd de plaat precies op tijd klaar te hebben voor deze tour. Een aantal jaar geleden deed de band ons land al een keer aan maar helaas was ik daar destijds niet bij. Iets daarna ontdekte ik de debuutplaat van de band, getiteld ‘Nothing has changed’, en deze sloeg bij mij in als een bom. Lekker vuige d-beat die weliswaar niet bijster origineel was maar toch erg fris en krachtig klonk. Na een zooi ep’s en splitsingles is de band nu terug met de tweede full length: ‘Victims of faith’. De band gaat verder waar ze met ‘Nothing has changed’ geëindigd was en ik had het ook niet anders gewild. De band is duidelijk beïnvloedt door de gebruikelijke dis-bands, gooi daar nog wat oude Scandinavische en Japanse punk- en crustbands doorheen en je hebt een aardig idee waar Pisschrïst voor staat: rauwe en energieke d-beat punk. Ook qua artwork en teksten doet de band wat je van ze zou verwachten. Je kent het wel: zwart/wit hoes, doodskoppen, bulletbelts en teksten over dood en verderf en de diverse misstanden in de wereld. Noem het cliché, het hoort er gewoon bij en ik hou er van! Zoals ik eerder al zei, de originaliteitprijs zullen ze er niet mee winnen maar daar zal de band niet van wakker liggen. Pisschrïst laat zien dat Australië meer te bieden heeft dan alleen kangoeroes, Steve Irwin en AC/DC (niet dat ik iets tegen AC/DC heb maar het is toch raar dat er uit zo’n groot land relatief weinig goeie (punk}bands komen}. Doe jezelf dus een plezier en check deze plaat uit, zeker als je de vorige ook tof vond. By crikey!