Amerikaanse streetpunkrock’n’roll is, net als bijvoorbeeld o...

Amerikaanse streetpunkrock’n’roll is, net als bijvoorbeeld oi!, een genre waarin het moeilijk is om met echt iets nieuws te komen. Dat hoeft van mij ook niet, maar daardoor heb je al snel het gevoel dat er flink veel middelmaatige plaatjes uitkomen. Zo hebben we de laatste jaartjes weinig tot geen klappers gehoord die mee konden met het betere werk van The Forgotten, Anti-Heros of Reducers..Dat is opzich wel jammer, maar betekend zeker niet dat het genre doodgebloed is. Born To Lose had met werkjes als Sweet Misery al laten weten dat zij nooit bij het bovenstaand rijtje bijgezet zouden worden. Dat neemt niet weg dat alles rondom deze band prima in elkaar zit, want echte minpunten zijn er nauwelijks aan te stippen. Het rockt als een Ducky Boys en swingt als Social Distortion. Dat neemt alleen niet weg dat de opeenstapeling van clichés het geheel ‘gemaakt’ en gejat doen aanvoelen. De cheesy naam van de band, de titels van de tracks, de refreintjes, de onderwerpen, de vocalen, het artwork... het is me allemaal net iets te formule-matig. Duidelijk gevalletje van nét niet. Voor de liefhebbers die ook met middelmatig werk tevreden zijn zou dit een bijzonder aangename aanwinst kunnen zijn. Dus denk jij dat de christenhonden van The Briggs of het op vergane glorie terende Streetdogs echt toppers in hun genre zijn? Dan is dit zeker een bandje voor jou! Maar mocht je een ietswat verfijndere smaak hebben stel ik voor dat je je heil zoekt bij bandjes als Far From Finished, The Generators of Angel City Outcasts.