Duitsers zijn maar raar. Duitsland is volgens mij het enige ...

Duitsers zijn maar raar. Duitsland is volgens mij het enige land waar 'trompetenpunk' echt heeft aangeslagen. Vroeger werd je doodgegooid met dit soort bandjes via het Nederlands/Duitse Vitaminepillen Records, maar in 2008 dacht ik dat dit genre wel dood en begraven zou zijn. Maar nee, Yakuzi moet het tegendeel bewijzen met het inmiddels alweer derde album 'Thin Red Line'. Met de vorige twee albums 'Blow-Jobs' en 'One To All' was ik niet bekend dus dit was mijn eerste kennismaking met het verschrikkelijke Duitse accent bij de Engelstalige zang. Waarom toch? Ik vraag het mij keer op keer af, Duitsers moeten gewoon zingen in het Duits, klaar. Het klinkt niet alleen gaver het klinkt ook nog eens... fuck it, het klinkt gewoon, of je moet Oxymoron heten, maar goed, we hebben hier dus te maken met Yakuzi. Als je de zang even laat voor wat het is klinkt het muzikaal best wel aardig. Catchy punkrock met een niet te vermijden ska intermezzo zo nu en dan, dat krijg je nou eenmaal als er een trompetter meedoet, so be it. De band speelt voornamelijk om de luisteraar op te vrolijken wat niet alleen blijkt uit de vrolijke riedels die je hoort op 'Thin Red Line' maar ook qua teksten is het allemaal niet te serieus, alleen persoonlijk kan ik er niet al te veel mee. Ben jij wel op zoek naar iets wat je op moet vrolijken? Ben je niet vies van een Duits accent, trompetten en punkrock diedels die je al 100 keer eerder hebt gehoord? Dan is dit jou ding! Verder kreeg ik net een telefoontje van het jaartal 1997, ze willen hun muziekstijl terug... Tracklist: 01. 7 Minutes 02. Legions 03. How Dare You 04. In The TV 05. Caramba Joder 06. Last Round 07. Lie To Reach You 08. Marching On 09. TV Rabbit On Cocaine 10. You Gonna Sing... 11. Bad Tempered Cop 12. Grannie's Friends 13. Last Shot 14. It's All Written ROOKIE RECORDS