Recensie

Nee! Het gaat hier gelukkig niet om de bekende Duitse hardro...

5 februari 2008
Nee! Het gaat hier gelukkig niet om de bekende Duitse hardrockband! Eerste conclusie: wat een ongelukkige bandnaam! Nadat ik even moest bekomen van de schrik bleek Runnin’ wild al in 1993 door zanger/gitarist Patrick Ouchène gesticht te zijn! Na jaren aanmodderen bracht 2007 de komst van Koen Verbeek (ex-Sin Alley en Hètten Dès) en op de contrabas staat ‘Jack fire’ te boek als 1 van Europa’s meest getalenteerde muzikanten in dit genre. In feite dus een all-star line-up die hoge verwachtingen met zich meebrengt. ‘I dressed in black today’ is een mix geworden van rockabilly, country en zelf hier en daar wat jazz invloeden. Terwijl er echt leuke deuntjes tussen de 16 nummers zitten, wordt ik hier toch niet echt warm van. Daar heeft de stem van Patrick veel mee te maken. Ik vind ze nogal eentonig en zeurderig overkomen. Dat het anders kan bewijzen ‘The Baboons’, die andere release op drunkabilly deze maand. Daar kan je niet op stil blijven staan…hier heb ik de neiging om m’n slaapmuts aan te trekken. Het is niet allemaal kommer en kwel op deze schijf, zo is ‘Ice cream crime’ een dikke 2 minuten genieten en zit er eindelijk wat peper in de kont mits ‘Guitar breaker’. Maar ik vind het geheel nogal platjes, ook tekstueel geen verrassingen dit bewijzen de nodige clichés over het vrouwelijke geslacht in ‘That’s what I like’. Om maar eens te eindigen met een inkoppertje: Ik loop er niet wild van…