Recensie

Ambitions

31 oktober 2007
Ik scheet vroeger op alles wat maar half de stempel post-hardcore droeg. 'Walvissen knuffelen doe je maar op de muziek van de Kelly Family! Niet binnen de hardcore' en nog wel meer van dat soort onzin statements dropte ik dan. Hardcore moest hard en rauw en er was geen ruimte voor compromissen. Daar ben ik gelukkig toch vrij snel op terug gekomen. Wat dat betreft mag Ambitions blij zijn dat ik niet 10 jaar terug deze plaat heb moeten beschrijven, want dan was het een stuk minder positief geweest. Een band als deze zou in mijn beleving niet misstaan in de indrukwekkende catalogus van Revelation Records (en dan doel ik tussen bands als Quicksand en Ignite) Een groot compliment! En dan waarschijnlijk veel te weinig units wegdrukken, gedropped worden en uit elkaar gaan, maar ik vind het prima te pruimen (huh-huh... pruimen!) Ook is er een duidelijk punkvibe aanwezig. Een beetje een Dag Nasty-achtig, maar dan wel een beetje verstopt. Ambitions heeft van wel meer bands iets weg, maar dan vaak veel minder goed. Melodieus als een nachtegaal, maar niet catchy genoeg om echt te blijven plakken. Dat kan komen omdat ik er niet genoeg tijd aan heb gegeven, maar eigenlijk verwacht ik dat het domweg niet goed genoeg is om echt te blijven plakken. Omdat de zanger een poging doet om echt goed te zingen kan je dit kort door de bocht zien als een slechte uitvoering van Ignite met hier en daar wat uithalen. Het is zeker geen klapper en dat zal het ook nooit worden, maar omdat het toch core en punkrock genoeg is kan ik er wel mee uit de voeten. Tracklist: 01. "The Habit Of Despair Is Worse Than Despair Itself" 02. The Illusion 03. Sinking 04. Fact Remains 05. Calamity 06. Rapid Succession 07. Overstep 08. Postscript 09. Stranger 10. Losing Control 11. Culmination (Of My Life's Work) 12. Between Breaths 13. Redemptive Soul BRIDGE NINE RECORDS

Meer over Ambitions