Annihilation Time - Tales Of The Ancient Age

Misschien ben ik de enige (sowieso de enigste!) die I in eerste instantie een flink stuk beter vond dan II? Grote verstandige mannen zoals ik worden wel vaker niet begrepen dus het zij u vergeven mocht je mijn almachtige mening niet delen. Ik krijg het idee dat II door wel meer mensen gewaardeerd wordt boven het debut, maar ik hou nu eenmaal van snel, hard en ruig. Dat vertelde ik je moeder laatst ook al toen ik bij haar langs ging. (Ow, trouwens de condoom scheurde dus je kan over een maand of negen een broertje of zusje verwachten als ik vergeet om binnenkort langs te komen met een breinaald, maar das een heel ander verhaal...) Ik ging dus niet zo hard op die gedeeltelijke switch in stijl. Ok, ik hou van mijn Rollins era Black Flag, The MC5, Black Sabbath, Thin Lizzy en Deep Purple, maar dat is omdat ehh wel… omdat zij Black fukkin’ Flag, The MC fukkin’ 5, Black fukkin’ Sabbath, Thin fukkin’ Lizzy en Deep fukkin’ Purple zijn! Ik zat dus ook niet te wachten op een bandje als Annihilation Time dat daar zo nodig z’n lelijke snaus tussen moest steken. Maar, zoals het cijfer misschien al had prijsgegeven, ben ik uiteindelijk toch om gegaan voor het orkest uit Oakland. Als ik die plaat niet een half jaar lang de tijd had gegeven weet ik zeker dat dit III: Tales of the Ancient Age niet eerlijk was behandelt door deze schrijver. Nu zeg ik na een aantal luisterbeuren: gave shizznizzle! Nouja, dat zou ik zeggen als dit de nieuwe 50cent was geweest. (kan iemand die neger nu eens goed raken met wat kogels? Bij voorbaat dank!) Nee, deze plaat is echt heel lekker en ik kijk nu al uit naar de zomer om dit te gaan blazen tijdens de bbq! Maar toch heeft deze janlul wel wat te zeiken over dit werkje, want ik ben toch niet helemaal tevreden. Deze plaat draait, zoals verwacht, om riffs en solo’s dus de gitaarmasturbators kunnen weer vooruit, maar ik ben een domme boerenlul die het allemaal niet te moeilijk hoeft te hebben. Ik ben een fan van goede teksten, baspartijen en zang. Die zijn ook wel dik in orde, maar daar draait het niet om bij AT en wat mij betreft heeft deze band heel wat meer te bieden dan alleen het (sublieme) gitaarspel van Graham. Wat mij betreft is dus de ideale mix nog niet gevonden. Anders gezegd: een beetje minder gitaar had best gemogen wat mij betreft. Toch is deze mix van metal, hardcorepunk en hardrock waarschijnlijk eentje die er bij veel mensen in zal gaan als zoete koek. Good for them! Ik raad je overigens aan om een showtje mee te pikken, want live is AT een belevenis! Misschien is dit een plaat waar ik over een half jaar nog eens een review over moet schrijven? Zoals de stand van zaken nu is moet ik eerlijk zeggen dat I toch het beste was... Desalniettemin een goed cijfer voor een band stijf van de potentie en met een puike 3e plaat in de tas.