Alkaline Trio in goede doen

Nadat ik mijn reisgenootjes afgezet heb bij de Winston, waar die avond The Real Danger, Union Town en Tech9 spelen, verbaas ik me er weer over hoe ver het eigenlijk lopen is vanaf de dam naar Leidseplein. Als ik om 21:00 aankom is mijn 'date' voor de avond, waar ik om 20:30 mee afgesproken heb, al naar binnen en zijn de Tenement Kids ook al begonnen. Het bijpraten over sex met oudere rockstars moet hierdoor helaas nog even op zich wachten. 'Gelukkig' krijg ik dat verhaal in (spreekwoordelijke) geuren kleuren alsnog te horen tussen de bands door. Bij binnenkomst in de zaal hoor ik net de eerste tonen van 'The question's always easier (than the pain)', opener van de nieuwe plaat We've All Been Down, waardoor ik het gevoel krijg dat ik nog weinig gemist heb van de Tenement Kids set. De Kids doen hun uiterste best, maar het lijkt niet echt te worden opgepikt door het publiek in de hoofdstad. De handjes gaan dan ook maar marginaal op elkaar en ik bedenk me dat er wellicht een paar straten verderop meer te halen was geweest wat betreft publieksreactie. Toch laat de band zich niet uit het veld slaan en zet haar beste beentje voor. Ik zie wat knikkende hoofdjes en hier en daar oogst de band wat applaus, maar echt impact lijkt de band te niet maken. Bij mij hebben ze in ieder geval wel weer wat waardering geoogst, maar na die nieuwe plaat kunnen ze ook weinig fout doen in mijn boekje dus echt objectief ben ik niet. Ook de tweede band van de avond was er eentje om naar uit te kijken. Broadway Calls, vers getekend door Side One Dummy, maakt lekkere poppy punkrock waarbij melodie centraal staat. De meest voor de hand liggende vergelijking is The Loved Ones, waar ik ook enorm van gecharmeerd ben, maar het is nét ietsjes poppier hier en daar. Ik krijg niet het idee, ondanks de melodie, dat het een zoetsappig bandje is met teksten over hartjes, bloemetjes en middelbareschoolliefdes. Dat zou voor mij wel een afknapper zijn. Na dit optreden ben ik in ieder geval benieuwd naar wat de nieuwe plaat gaat brengen voor deze band uit Oregon. Vanwege de gezelligheid op de gang met de mannen van Crucial Attack, zie ik maar een gedeelte van de show maar ik twijfel er niet aan of deze band mij een dik half uur zou kunnen boeien in een klein zaaltje ergens. Dan is het tijdstip aangebroken voor de band waar de meesten voor gekomen zijn: Alkaline Trio. De zaal is flink vol maar niet uitverkocht waardoor je vrij gemakkelijk een stukje naar voren kunt lopen. Eenmaal een mooie plek bemachtigd kan het feest wat mij betreft losbarsten. Waar een paar jaartjes terug in Paradiso de band nog een prachtig mooie backdrop en speakerkasten had staan is ALK3 deze keer vrij sober in de aankleding. Dit komt de sympathie van de band wat mij betreft alleen maar ten gunste. Een ander mooi meegenomen feit is dat Matt Skiba deze avond goed in z'n vel zit (ik hoorde dat ie ging scheiden en weer aan de drugs was dus dat zal de kwaliteit van de volgende plaat ook zeker ten gunste komen!) De band is in uitstekende vorm en grapjes over de kwaliteit van de liveperformance wisselen zich af met opmerkingen over hoe leuk Amsterdam is en het spelen met Kreator (die in de grote zaal ernaast op hetzelfde moment van beukenstein aan het gaan zijn). De Duitse metalmeisters zullen in het Alkaline Trio publiek waarschijnlijk weinig liefhebbers vinden, maar het voelt even als zout in de wonden als ik bedenk dat ik niet even bij Kreator mag gluren. Gelukkig begint de band meteen weer te rocken, en gaat het publiek bij vlagen goed mee met een ouderwets irritante duw en trek pit, waardoor ik het snel van me af schud. De actie van een fanboy om het plectrum te stelen (terwijl Matt Skiba nog gewoon aan het spelen is!) wordt met een glimlach en het desbetreffende plectrum beloond. Zo'n soort avond is het. Als enige minpunt kan ik de voor mij vele onbekende tracks aandragen, gezien ik alleen bekend ben met Goddammit en Maybe I'll Catch Fire, maar eigenlijk stoorde dat nauwelijks. Een uitstekend optreden van een dito band. Helaas te laat afgelopen om nog een stukje Tech 9 mee te kunnen krijgen, maar echt rauwig ben ik daar niet om.