Airbourne - No Guts, No Glory

Met het drie jaar geleden uitgebrachte Runnin’ Wild wist het Australische Airbourne in mijn boekje de prijs te winnen voor beste AC/DC-clone ooit. Laten we daar even bij stil staan! Want hoeveel bands hebben niet geprobeerd om het trucje van bluesy hardrock te kopiëren, maar hebben hopeloos gefaald? Honderden? Misschien wel duizenden bands! Na het debuut en flink wat tours is de tijd nu rijp voor een opvolger: No Guts, No Glory is het resultaat. Net als bij veel AC/DC albums is het verschil met de vorige plaat bijna te verwaarlozen, maar toch is het wel weer gewoon heel erg goed. Joel O’Keeffe, die als een opgefokte Bon Scott klinkt, krijst weer lekker van zich af en de ene na de andere ruige riff blaast door de speakers. Het lijkt allemaal zo simpel, maar het is in werkelijkheid oh zo moeilijk. Dit zijn de enige waardige troonopvolgers van AC/DC, de legende waarvan de bandleden helaas ook geen twintig jaar meer mee zullen gaan, dus laten we het gebrek aan originaliteit voor lief nemen en puur genieten van deze dertien kwalitatief hoogwaardige rock'n'roll tracks. NUR HITS!