Metal leeft! (Fortarock - Nijmegen)

04-06-14 07:50:00 / door pureandsimple / band: Slayer

Metal leeft! (Fortarock - Nijmegen)

 Fortarock: het meest interessante metalfestival van Nederland. Met metal grootheden Iron Maiden en Slayer op de planken weet je zeker dat het wel goed gaat komen met het aantal bezoekers (hoewel het volgens mij niet uitverkocht is). Het Goffertpark is uitstekend uitgerust voor evenementen zoals deze, maar het geluid op het hoofdpodium en Monster Stage laat zo nu en dan te wensen over. Dat mag de pret niet drukken. Daarentegen is het geluid in de tent meestal wel prima tot goed. Uiteindelijk mag het festival een succes genoemd worden en helpt het prima weertje ook een handje mee.

 

We komen binnen tijdens Vandenberg’s Moonkings. Hoewel ik Whitesnake vooral associeer met laffe knuffelrock is het wel een stiekeme dirty pleasure van me. Een groot deel van de bezoekers komt er open voor uit dat ze het werk van Adje op waarde weten te schatten en eigenlijk is de hardrock een hoogtepuntje van de dag. Dat komt eigenlijk vooral door meezinger Here I Go Again aan het einde van de set.

Daarna snel richting Ghost. De band is natuurlijk ongekend populair en staat zelfs of Pinkpop. Als resultaat is het even proppen om de band te kunnen zien in de romvolle tent. Hoewel ik de gimmick helemaal niet zo cool vind klinkt de band als een klok. Dat is wel eens anders geweest trouwens. Ik weet niet of het aan het podium ligt, maar de band heeft duidelijk nog de nadruk liggen op het (meer metal klinkende) debuutalbum. Ik denk dat deze band nog wel even hip blijft en naar alle waarschijnlijkheid nóg groter wordt. Daarentegen lijkt Monstrance Clock het hardst te worden meegezongen van alle nummers. Gimmicks of niet: Ghost is echt een hele goede band met een toffe liveshow.

Ik hoor nog even wat van de Duitse tongval van Caliban en verbaas me over dat ik nog weinig Duitsers heb gehoord deze dag. Altijd al wel een kutband gevonden die voornamelijk populair is onder onze oosterburen. Ook de mooiboys van Trivium lijken hun metalroots een beetje verloren te hebben en kunnen me ook niet bekoren. De biertent daarentegen wel.

Maar we moeten op tijd in de tent zijn voor Behemoth. Hoewel de band een stuk minder toegankelijk is dan Ghost staat het praktisch net zo vol in de tent.  Het laatste album The Satanist klinkt superstrak, maar daar hoor je live weinig van terug. Hoewel het met vuur en andere gimmicks wel leuk is om even te zien is komt het gitaargeluid als een moeilijke brei uit de boxen. Om mijn interesse vast te houden moet het wel een stuk strakker zijn (of zou het toch aan de geluidsman hebben gelegen?). Het gros van het publiek miesmuilt er niet om, maar ik zoek m’n heil ergens anders.

Totaal onverwacht is Sabaton voor veel bezoekers een hoogtepuntje. Getuige ook het grote aantal shirtjes van de band en de rij bij de signeersessie. Voor mij is het veel te veel hoempapa en kan het - net als de ietwat saaie blackmetal meets shoegaze van Deafheaven - me niet bekoren. Dan 100x liever het superstrakke Carcass! De Britten wisten met Surgical Steel een mokerharde plaat neer te zetten en daar wordt ook veel van gespeeld. Desondanks wil ik ook nog even een klein stukje Graveyard meekrijgen, maar eigenlijk had ik de hele set af moeten kijken. Tegen mijn verwachtingen in is het eigenlijk ook best druk bij Graveyard en vallen met name de rockendere nummers bijzonder goed bij het publiek. Een uitstekend geplanned uitstapje van de organisatie.

Slayer is net als bv Motörhead zo’n band die altijd hetzelfde doet en altijd een voldoende scoort. Hetis de eerste keer dat ik de band zonder gitarist Jeff Hanneman (overleden) en drummer Dave Lombardo (uit de band geschopt), maar je hoort daar nauwelijks wat van. Een goeie best-of wordt afgewerkt en er komt volgend jaar weer een nieuwe plaat. Ik heb tot mijn grote genoegen trouwens opvallend weinig ‘Slayuhhhrr!’ gehoord. 

Ik ben goed te spreken over het feit dat Anthrax op het kleine Monster Energy Stage staat (hoewel deze legendarische band het verdient om ‘gewoon’ op het hoofdpodium te staan). De thrashband uit New York is een van mijn favoriete bands en stelt ook deze keer niet teleur. Vanaf de aftrap Madhouse gaat het redelijk los, maar echt hard wordt het nergens. Belladonna klinkt nog altijd als een klok en de partymetal schotelt nagenoeg alleen maar hits voor. Een AC/DC-cover (het uitgemolken TNT) heeft deze band natuurlijk helemaal niet nodig (ook al is het opgedragen aan een zieke Malcolm Young). Sowieso vond ik Anthems een beetje een overbodige plaat.

Ik hou van Maiden, maar de band klinkt ondertussen is de band wat roestig geworden hier en daar. Ook het geluid waait zo nu en dan weg, wat de algehele vibe ook niet te gunste komt. Maar tot bulder ik mee met de rest van het publiek bij hitjes als Can I Play With Madness en The Trooper. Mooi opgebouwde set (met ‘ijsblokken’) en ook zanger Bruce Dickinson dardelt er nog bij als een jong hertje. Hoewel ik het niet echt heel goed vond deze keer denkt het gros van het publiek daar anders over. En mag de organisatie en ikzelf terugkijken op een uitstekend metalfestival. Hoewel ik achteraf wel baal dat ik het Franse Gojira niet heb meegepikt.


 


Reacties

Gepost door: supermuys Gepost: 11-06-14 10:51:32
Leuke review :-)
Voor mij was Anthrax het hoogtepunt, supervet!

© copyright 2002 - 2017 Punx.nl - Gebruikersovereenkomst - Adverteren - Contact - Crew